Participatie: hoe doe je dat echt?

Het kabinet is terug van haar zomerreces en ik zag ze in vrijetijdskleding naar een kasteel lopen, waar ze informeel, ongedwongen en in een  prettige ruimte met elkaar in gesprek gaan. Het echte gesprek over wat er voor hen toe doet. Dat vraagt eerst ruimte en tijd om weer met elkaar te verbinden; hoe was je vakantie, waar zit je, hoe voel je je, wat houd je bezig? Dat hebben ze goed gezien. In hun eigen proces van samenwerking en participatie weten ze ondertussen hoe dat werkt en wat ze nodig hebben. Wat merken wij daar vervolgens van als gewone burgers? Zullen ze daar weer allemaal nieuwe dingen gaan bedenken die onze levens op z’n kop gaan zetten of die wij vervolgens moeten gaan doen? Wat betekent echte participatie eigenlijk? In welke mate praktiseren zij zelf de kunst van het participeren?  Lees verder

Nieuwe skills nodig: strategiesessie zonder woorden

Een strategiesessie. Om een gezamenlijk beginpunt te creëren rol ik een paar vellen bruin kaftpapier uit, leg er stiften bij, stickers en …playmobil. Playmobil? Het gezelschap kijkt me vertwijfeld aan….dit kun je niet menen! We hebben een serieuze dag, over serieuze zaken. Inderdaad, juist daarom.

Woorden: we denken dat woorden, en teksten, ons helpen om elkaar te begrijpen. In de werkelijkheid is vaak niets minder waar: vliegen af te vangen, langs elkaar heen praten, discussie over betekenissen, muizenissen over zinsbouw en grammaticale foutjes. Het gesprek dat gevoerd moet worden komt zo niet aan bod. En we denken elkaar te begrijpen, maar dat doen we niet. Totdat we gaan bouwen… zonder woorden.

Lees verder

We zijn slot en sleutel

Tijdens een bijzondere bijeenkomst van het European Leadership Forum werd ik geraakt door de woorden van Morten Hjort: “Leiderschap gebeurt in de ontmoeting, wat er niet mag zijn bepaalt, we zijn zowel slot als sleutel”. Vooral dat laatste intrigeert me. Zo logisch en toch een eye opener. Wat betekent het precies en waarom triggert mij dat zo?

Niemand houdt me tegen om te zijn wie ik ben en te doen waar ik naar verlang. Behalve ik zelf dan… Hoe je jezelf op slot kunt zetten, bijvoorbeeld met hoge verwachtingen en normen, ken ik maar al te goed. Hoe zit het met de sleutel? Die zal ik ook niet buiten mezelf vinden. Toch kan ik daar heel druk mee zijn. Je hebt tenslotte anderen nodig om dingen voor elkaar te krijgen. En geld of een opdrachtgever die ja zegt. Wat kan ik dan zelf, in mezelf doen om die sleutel te vinden of te zijn? Lees verder