Over Sandra Gevaert

Sandra is a transformation host and coach and a steward of the Art of Hosting and Participatory Leadership.

Jazz World Cafe

co-creating international music exchange

door Sandra Gevaert

“The Jazz World Cafe brings together musicians and supporting organizations to have a meaningful conversation on how to co-create international music exchange. An initiative of Sandra Gevaert and pianist Rogier Telderman’s Powered by TINC, a foundation that aims to shape a sustainable musical landscape for music creators.”

Het idee voor het Jazz World Cafe kwam voort uit mijn wens om twee werelden waarin ik leef en werk samen te brengen: participatief leiderschap en muziek. Het vond direct weerklank bij Rogier met wie ik al langer onderzoek hoe we de muziekwereld bottom-up kunnen vernieuwen. Het resultaat is een concreet concept waarin we het gesprek hosten tussen alle betrokkenen in de muziekwereld om bottom-up innovatie en co-creatie te bevorderen.

Lees verder

Participatief leiderschap op zijn kop

Afbeelding

Het collectief wordt sturend: lessen voor begeleiders …

door Lieven Callewaert

De medewerkers van Amazon vaardigen een amendement uit voor de aandeelhoudersvergadering voor meer slagkracht en actie ten aanzien van het klimaat; Google-medewerkers gaan protesteren voor ander leiderschapsgedrag; 1 Zweedse jonge dame brengt massa’s collectief leiderschap op de been, die de beslissingen versnellen van overheden en bedrijven om amendementen sneller goed te keuren…

Dit zijn boeiende lessen naar het hele begeleidings- en adviesveld toe. Hoe “hosten” we deze bewegingen mee, in plaats van ze te gaan faciliteren? Hoe leren we vooral te observeren waar collectieve intelligentie zich aandient om die dan mee vrij te maken, zonder daarvoor op voorhand de kaders te moeten helder hebben.

Een eerste belangrijke les voor mij is dat heel veel van de leiderschaps- en participatievraagstukken toch vanuit controle opgezet blijven. Hoe open staan we als beslissend team, maar dus ook als begeleiders, voor “onverwachte resultaten”; waar geven we vaak wel een stem aan het collectieve leiderschap, maar geen mandaat? En waar zijn dan de grenzen aan de ruimte die kan genomen worden? Leggen we die op, of zijn die gebaseerd op stevig gewortelde principes die we delen met elkaar?

Lees verder

Open dialoog brengt mensen dichtbij

door Sandra Gevaert

De afgelopen maanden zijn we met een heel team het land door gereisd om zoveel mogelijk leden van de Nederlandse Beroepsorganisatie van Accountants (NBA) te spreken in het kader van NBA Open. In opdracht van en bedacht door Knyfe Ealdormann. De NBA Open is een reis waarin het contact met de leden wordt opgezocht en versterkt rondom de vragen en thema’s die zij belangrijk vinden. Gericht op het creëren van betekenisvolle verbindingen om de governance van de Beroepsorganisatie opnieuw vorm te geven. Het team bestaat uit moderators en side kicks en in duo’s gaan we naar de leden toe en spreken we hen in een informele setting zonder agenda met een groot luisterend oor. Ik mocht een aantal moderators aan het team toevoegen met een Art of Hosting/Art of Participatory Leadership achtergrond en dat versterkte het samen creëren van het veld waarin deze gesprekken konden plaatsvinden. Intentie en aandacht zijn de binnen- en buitenkant van ons luisterend oor.

Lees verder

‘Transcend and include’: een raamwerk voor verschil 

door Lieven Callewaert

Volgende maand wordt een artikel van mezelf en mijn collega Jaap Schaveling gepubliceerd. Daarin praten we over ‘transcend and include’… Al vele jaren zijn we hierrond bezig, en het principe is eigenlijk heel eenvoudig. Er is een ‘logica der dingen’. Alles begint bij onszelf. Een goede persoonlijke huishouding, gezondheid van geest en lichaam, stelt ons in staat om met positieve energie in de wereld te staan, toch?

Als je dit goed doet, dan ontstaat een spontane openheid en aantrekking tot anderen; dan kom je in verbinding, en “overstijgen” we ons eigen goede ikje; ontstaat ons vermogen tot verbinden en samenwerken. Heerlijk, hoe natuurlijk dit is. Maar hier begint het. Al te vaak vergeten we in relaties eerst voor onszelf te zorgen, voldoen we aan alle verwachtingen van anderen en vergeten we onze eigen primaire noden, en even later, staan we terug aan de beginstreep… herkenbaar???

Transcend and include betekent de kunst van het opbouwen, en zien dat een eigen gelukkige en stralende ik een noodzakelijke voorwaarde is voor het goed verbinden met anderen. Dit vraagt voor velen van ons een omdenken, maar wel een cruciaal omdenken. Als ik goed voor mezelf zorg, dan zorg ik ook goed voor de ander weten we wel, maar in alle drukte en verwachtingen van de omgeving is dit het eerste wat we uitstellen. Goed eten, een genietmoment, rust voor onszelf, GEEN volle agenda, als basis voor effectiviteit…

Lees verder

De waarde van hosting in een co-creatieproces

door Sandra Gevaert

Op 7 februari j.l. mochten Anke de Vrieze en ik een open avond van de Waag hosten over co-creatie. Anke is project coördinator bij Wageningen Universiteit en we hebben elkaar tijdens een eerdere open avond bij de Waag ontmoet. We kozen hiervoor de insteek van ‘hosting’. Wat bleek? Er was al heel veel kennis en ervaring aanwezig in de groep. Wat was nieuw? Het bewust maken hiervan. Iets weten is niet genoeg, het gaat om wat je er ermee doet. Wat kun jij bijdragen aan een betekenisvol gesprek?

Mensen vanuit diverse achtergronden, culturen en contexten kwamen al snel tot gedeelde inzichten tijdens het world café over hosting. Hun inzichten over de waarde van hosting konden ze tegelijkertijd ervaren in de gesprekken met elkaar. In een world café is volop ruimte voor wat er voor mensen echt toe doet, wat hen beweegt en raakt. En uiteraard ook voor plezier en een beetje spelen, bouwen of tekenen. Ondanks de beperkte duur van de dialogen waren de inzichten dan ook groot.

Bijvoorbeeld deze uitspraak van een Portugese deelnemer: “What touched me is to experience the power of our fragility, by showing what is going on inside us we gain strength and impact in our intentions and relationships”.

Lees verder

Samenwerking: hoe doorbreek je het syndroom van de “olifant met de flanellen strik”

In onze huidige tijdsgeest is het “not done” nee te zeggen tegen samenwerken. Het hoort dat je samenwerkt, want dan sta je open voor de ander, maak je mee deel uit van het grotere geheel, toon je dat je interesse hebt. Dus het klinkt ook goed als het wordt genoemd, ja, we gaan zelfs investeren in training om het te verbeteren.
Terwijl we veel tijd stoppen in training en ontwikkeling van vaardigheden voor communicatie, samenwerking en leiderschap, begin ik vanuit de praktijk meer en meer te zien dat het gaat om een juiste verhouding van enkele kritische elementen: een talent van samenwerking zal maar tot uiting komen als er zowel bereidheid is om die te ontvangen EN een behoefte om er ook echt iets mee te doen. Deze laatste twee zaken blijken veel moeilijker te zijn dan het aanleren van vaardigheden, omdat we ze zelf niet onder controle hebben en daarin afhankelijk zijn van anderen. Dus we durven eigenlijk geen nee te zeggen. De echte vraag in samenwerking is feitelijk omgekeerd: waar zeggen we echt JA tegen?

Het noemen van samenwerking is eenvoudig. Het daadwerkelijk doen, uitvoeren, be-leven, is een heel ander paar mouwen. Het vraagt risico, betrokkenheid, openheid, kwetsbaarheid, en bovenal, vertraging. En in deze snelle tijd van communicatie en informatie is zeker dit laatste niet evident.

Lees verder

De kracht van dialoog in een lerende organisatie

In mijn bijdragen aan de ontwikkeling van organisaties de afgelopen periode kwam voortdurend dezelfde vraag terug: “hoe kunnen we collectief leren en onze organisatie of community als geheel ontwikkelen?”

De focus op ‘ieder voor zich’ en het nastreven van maximaal individueel succes heeft een keerzijde. Zelfs in communities waar mensen vrijwillig aan bijdragen merkte ik onlangs een sterke drang van mensen om zichzelf en hun eigen werk te promoten en minder bereidheid om te investeren in het collectief. Ik realiseerde me dat het precies deze dynamiek is waardoor mensen afhaken. Als je je hiervan bewust bent, in jezelf en in het geheel, dan is er een kans om dit te keren. De vraag is: hoe overstijg je het individuele belang van waaruit we elkaar vooral beconcurreren en worden we ons bewust van de waarde van de verbinding in een community of organisatie? Wat is er vervolgens nodig om hierin samen te leren en ontwikkelen en wat kan ieder daar zelf aan bijdragen? Deze vragen zijn zeer relevant in deze tijd en daarom wil ik er graag bij stil staan zo vlak voor het einde van het jaar.

Zolang we individuele ontwikkeling van mensen en de ontwikkeling van het geheel, van het team, de organisatie of de community los van elkaar blijven bezien missen we een cruciale factor voor succes en geluk. Door alleen in onszelf te investeren en ons niet bewust te zijn van het belang van onze bijdrage aan het grotere geheel verarmen we zowel onszelf als onze omgeving.

Lees verder

Hoe doen we aan co-creatie in een top-down organisatie?

De behoefte om meer en beter met elkaar samen te werken neemt toe. Een logische reactie op een periode waarin het individualisme hoogtij viert en of vanuit een diep verlangen naar verbondenheid? Samen zijn we sterker. Samen dingen doen geeft plezier en energie. Samen geeft betekenis en zin aan het leven.  Steeds meer vraagstukken van deze tijd kunnen we niet meer alleen oplossen, we hebben elkaar nodig! Samenwerken is dan ook ‘hot’. En tevens een enorme uitdaging. Het ‘samenwerken’ dat nu nodig is gaat verder dan voorheen, over grenzen van het ‘bekende’ en van organisaties. Het toverwoord is ‘co-creatie’.

Hoe kun je de magie van co-creatie ervaren in en met organisaties die top-down worden aangestuurd?

Co-creatie is de ultieme vorm van participatie met alle betrokken stakeholders rondom een vraagstuk. Om de magie van co-creatie te kunnen ervaren is een context van vertrouwen, openheid en bereidheid tot samenwerken nodig. Het vraagt dat elke deelnemer in staat is om èn vanuit het geheel èn vanuit de eigen organisatie te denken, waarbij de gezamenlijke bedoeling voorop staat en eigen agenda’s hieraan ondergeschikt worden gemaakt. Een proces van loslaten en openstaan voor iets nieuws. Het werkt als mensen samen WILLEN werken, vanuit de overtuiging dat het doel alleen samen bereikt kan worden en tegelijkertijd de verschillende stakeholders versterkt. Het vraagt ook kwetsbaarheid door te laten zien wat je niet kunt of wilt om samen verantwoordelijkheid voor het geheel te kunnen nemen. Tenslotte gedijt elke samenwerking bij vertrouwen en plezier, zodat betrokkenen energie krijgen van het samen werken, bereid zijn elkaar te helpen en elkaar wat gunnen.

Lees verder

Deelnemers en trainers over AoPL

Tijdens de AoPL training van september 2017 hebben deelnemers Maarten Claassen en Saskia Heemskerk een video gemaakt om vanuit het perspectief van de deelnemers èn de trainers zichtbaar te maken wat AoPL kan brengen. Een mooi voorbeeld van participatief leiderschap! Waarvoor wij hen uiteraard zeer dankbaar zijn. Het sterkt ons in onze missie om participatief leiderschap in organisaties te versterken en daarmee de kracht van cocreatie en vernieuwing van binnenuit.

Kijk hier: https://youtu.be/OwiUdJV_bqE

Trainees gemeente Amsterdam willen participatief werken

De trainees van pool T15 van de Gemeente Amsterdam wilden hun laatste opdracht op een volledig participatieve manier werken. Zowel in de wijze waarop ze met bewoners van IJburg aan de veiligheid in hun wijk werken als in de wijze waarop ze zichzelf organiseren en samenwerken in dit project. Ze zijn gestart met een ‘AoPL in 1 dag’, als kick-off van de onderzoeksfase van het project. AoPL expert Sandra Gevaert heeft deze module samen met AoPL’er Mohamed Machbouâa ontwikkeld en begeleid. Die dag hebben ze een aantal ‘basics’ van participatief werken ervaren en vervolgens samen bepaald wat ze willen bereiken en hoe ze dit samen gaan doen. Na de eerste fase hebben ze alle onderzoeksinformatie gedeeld en stil gestaan bij wat dit betekent voor het vervolg van het proces. Met behulp van een Open Space hebben ze hun actie agenda bepaald en de rollen verdeeld.

Luister hier naar het vlog van Pam Roos ten Barge en Marek Kruszel over wat AoPL hen heeft gebracht.