Samenwerking: hoe doorbreek je het syndroom van de “olifant met de flanellen strik”

In onze huidige tijdsgeest is het “not done” nee te zeggen tegen samenwerken. Het hoort dat je samenwerkt, want dan sta je open voor de ander, maak je mee deel uit van het grotere geheel, toon je dat je interesse hebt. Dus het klinkt ook goed als het wordt genoemd, ja, we gaan zelfs investeren in training om het te verbeteren.
Terwijl we veel tijd stoppen in training en ontwikkeling van vaardigheden voor communicatie, samenwerking en leiderschap, begin ik vanuit de praktijk meer en meer te zien dat het gaat om een juiste verhouding van enkele kritische elementen: een talent van samenwerking zal maar tot uiting komen als er zowel bereidheid is om die te ontvangen EN een behoefte om er ook echt iets mee te doen. Deze laatste twee zaken blijken veel moeilijker te zijn dan het aanleren van vaardigheden, omdat we ze zelf niet onder controle hebben en daarin afhankelijk zijn van anderen. Dus we durven eigenlijk geen nee te zeggen. De echte vraag in samenwerking is feitelijk omgekeerd: waar zeggen we echt JA tegen?

Het noemen van samenwerking is eenvoudig. Het daadwerkelijk doen, uitvoeren, be-leven, is een heel ander paar mouwen. Het vraagt risico, betrokkenheid, openheid, kwetsbaarheid, en bovenal, vertraging. En in deze snelle tijd van communicatie en informatie is zeker dit laatste niet evident.

Lees verder

Advertenties

De kracht van dialoog in een lerende organisatie

In mijn bijdragen aan de ontwikkeling van organisaties de afgelopen periode kwam voortdurend dezelfde vraag terug: “hoe kunnen we collectief leren en onze organisatie of community als geheel ontwikkelen?”

De focus op ‘ieder voor zich’ en het nastreven van maximaal individueel succes heeft een keerzijde. Zelfs in communities waar mensen vrijwillig aan bijdragen merkte ik onlangs een sterke drang van mensen om zichzelf en hun eigen werk te promoten en minder bereidheid om te investeren in het collectief. Ik realiseerde me dat het precies deze dynamiek is waardoor mensen afhaken. Als je je hiervan bewust bent, in jezelf en in het geheel, dan is er een kans om dit te keren. De vraag is: hoe overstijg je het individuele belang van waaruit we elkaar vooral beconcurreren en worden we ons bewust van de waarde van de verbinding in een community of organisatie? Wat is er vervolgens nodig om hierin samen te leren en ontwikkelen en wat kan ieder daar zelf aan bijdragen? Deze vragen zijn zeer relevant in deze tijd en daarom wil ik er graag bij stil staan zo vlak voor het einde van het jaar.

Zolang we individuele ontwikkeling van mensen en de ontwikkeling van het geheel, van het team, de organisatie of de community los van elkaar blijven bezien missen we een cruciale factor voor succes en geluk. Door alleen in onszelf te investeren en ons niet bewust te zijn van het belang van onze bijdrage aan het grotere geheel verarmen we zowel onszelf als onze omgeving.

Lees verder

Wie is gek? Kwestie van perspectief…

Welkom iedereen, na deze heerlijke vakantietijd; is mooi om te horen hoe iedereen energiek terugkomt, juiste intenties, veel willen, weinig moeten; nog net voor de hectiek van september, niet vervallen in de reactieve routines van geplande agenda’s, geleefd worden en vooral veel moeten en minder willen.
Deze vakantieperiode geeft voor het eerst ook een bijzondere nasmaak; het was warm. Heel warm; en droog. Heel droog. Heerlijk toch, als je vakantie hebt? Voor het eerst van mijn leven heb ik echter een week van volle zon meegemaakt, verscholen achter mist. Of liever rook, rook van vele bosbranden op de westkust van Canada. Onwerkelijk, en waar nu al door de mensen wordt gezegd: “dit is het nieuwe normaal”… In Europa, hetzelfde verhaal…

forest-fire-433683_640

Lees verder

De drie dagen in de Kasteelhoeve gaven mij veel voldoening…

Creating an open space for learning, cocreating and designing our future
Ze waren precies zoals ze voor mij moesten zijn op dat moment. De mix van aangebrachte inhoud, introspectie en uitwisseling, van samen en alleen, van voortbouwen op en kennismaken met, … dat zat helemaal goed. Daarenboven was het kader top en het gezelschap meer dan aangenaam.  Kortom, alles was aanwezig voor een mooie, sterke en inspirerende ervaring. Dat is het dan ook geworden. Met veel dank voor jullie zorgzame aanwezigheid, het delen van wijsheid en vooral het geven van het vertrouwen aan de groep en het proces. Voor mij was dat het levende bewijs dat het werkt.  Jullie leefden je aanpak voor en toonden zo – nog meer dan door het uit te leggen – wat theart of hosting inhoudt. Sterk, mooi en heel fijn om mee te maken.

Ik vond daarbij ook heel erg mooi om de U-curve te zien die we samen als groep doorgegaan zijn in drie dagen.  Haast letterlijk klom ik dag 3 omhoog in de richting van een nieuwe aanpak en een nieuw houvast. Ja, zo zou ik het doen.

Ik ben naar huis gereden met een warme herinnering aan het weldadige driedaagse bad dat deze groep gevormd had.

AOPL was een fijne ervaring. Ik denk nog regelmatig terug aan inzichten van die dagen. Ik probeer nog regelmatig om terug te grijpen naar de handvaten die ik daar heb weten ontstaan in verschillende vormen. Jullie voorbeeldgedrag en houding is daarin van groot belang.

Tom Wouters – Komosie

Je bent van harte welkom…

Ben je op zoek naar nieuwe manieren van samenwerking over organisatiegrenzen heen of hoe je groepen met een grote diversiteit tot verdieping en vernieuwing kunt laten komen? De Art of Particpatory Leadership speelt in op een groeiende behoefte aan participatieve processen waarin mensen uitgenodigd worden om actief mee te doen en vanuit hun intrinsieke motivatie verantwoordelijkheid te nemen voor hun eigen bijdrage aan de organisatie of het grotere geheel.

De Art of Participatory Leadership gaat over het leiden, bijeenbrengen en betrekken van groepen… Bekijk ons filmpje hier, waarin de trainers en deelnemers vertellen over de training.

Quote welkom volgende training okt 2018

Wil je mensen prikkelen om samen betekenis te geven…

Wil je mensen prikkelen om samen betekenis te geven, maar zelf ook geprikkeld worden rond je eigen betekenis in dit proces, volg dan zeker de AoPL training!

Vanaf werkdag één is het al bruikbaar; de mind-switch en bewustwording rond je eigen rol en kracht die je kan gebruiken. De waarderende benadering is zo eenvoudig en werkt instant. De methodieken creëren interactie en een sterk draagvlak, iets wat ik veelvuldig kan gebruiken in mijn werk.

Koen De Bock – Afgevaardigd bestuurder De Kringwinkel Ecoso vzwQuote Koen de Bock

Er ontstond ruimte om bij je eigen proces stil te staan.

“Ik heb de training als een warm bad ervaren. Door meer tijd en rust te nemen binnen de training als werkvormen kwam je echt tot een gesprek. Door de positieve “werkomgeving” ontstond er ook ruimte om bij je eigen proces stil te staan. (geen oordeel, tijddruk). Het was goed om weer even bij mijn gevoel te komen. Vanwaaruit ik ook wel weer het zelfvertrouwen heb gevonden om meer bij mijzelf te blijven en te vertrouwen op mijzelf. Dat voelde voor mij als een cadeautje. Waarderende gesprekken heb ik ingezet bij een overleg dat ik begeleid. Dat werd positief ontvangen; ik zal dit zeker vaker gaan gebruiken.” – een deelnemer uit de zorg

Quote Jolanda Ruiterkamp

Elmy Everaert over de AoPL training: ‘…ik kan vertrouwen op het proces’

“Tijdens de training AoPL ervoer ik dat kracht en kwetsbaarheid samen kunnen komen in een essentie van waaruit contact gemaakt kan worden met de kracht, visie en wensen van de ander, groep of individu. Wat ik sindsdien meeneem in mijn werk is dat ik kan vertrouwen op het proces. Vertrouwen om samen met anderen op pad te gaan richting een gezamenlijke horizon. Ook als die horizon voortdurend verschuift. Door het vermogen om bij iedere stap te herbezinnen op wat de volgende stap moet zijn. En om zo mee te kunnen bewegen met een werkelijkheid die zich vaak sneller en grilliger ontwikkelt dan we kunnen voorspellen.
De training biedt allerlei inspirerende klant- en bewonergestuurde werkvormen om dat proces te faciliteren en concreet te maken.

In mijn werk als Adviseur Woonbeleid bij een grote Woningstichting houd ik me bezig met het ontwikkelen en stimuleren van zelfbeheer en communitybuilding. Onder andere bij huisvestingsprojecten voor allerlei -kwetsbare- doelgroepen. Die werkvormen komen daarbij goed van pas. Bijvoorbeeld tijdens een bijeenkomst in Pakhuis de Zwijger met vertegenwoordigers van doelgroepen en van corporaties en gemeente, waar we met elkaar in gesprek gingen over de woonwensen van verschillende groepen. Maar ook De Challenge Woongeluk voor Iedereen, die ik in 2017 organiseerde voor Eigen Haard, kreeg richting door het AoPL-gedachtengoed”.

Co-creatie als nieuw waardenmodel: van belangen- naar verlangenverstrengeling

  • “Als woningcorporatie willen en moeten we voldoen aan de duurzaamheidseisen die zijn opgelegd, dus worden de huizen energie-efficiënt gemaakt. De renovatie van een kleine wijk is gebudgetteerd en gepland. 105 huizen, 6 miljoen euro.”
  • “Als stad hebben de verantwoordelijkheid gekregen van toeleiding naar zorg en ook naar de arbeidsmarkt. In een specifieke wijk botsen we aan tegen het niet veranderd krijgen van de situatie. 54% van de bewoners zijn werkloos, 40% zit verbonden aan een zorgbudget. We proberen van alles, maar zien geen beweging.”
  • “Als nutsbedrijf moeten we de transitie “versnellen” naar “af van het gas”. We hebben de data, we weten wat ervoor moet gebeuren, en weten ook hoe. Maar ons beeld matcht niet altijd met wat in de maatschappij gebeurt. Een wijk gaat verduurzamen en wil naar autonome warmte. Tegelijkertijd is het gasnet daar nog heel jong, dus voor ons geen prioriteit…”

Lees verder

Samen steeds dichter bij de bedoeling komen.

Quote Francien

“De inspirerende driedaagse training ‘Art of Particpatory of Leadership’ heeft mij rondom het thema leiderschap nieuwe inzichten en ervaringen opgeleverd die me dagelijks voeden.

Hoe kan je nog beter luisteren, nog intenser je vragen stellen zodat je met de deelnemers samen steeds dichter bij de bedoeling komt?”

Francien Kleemans (Hogeschool Leiden)